نون و قلم

هادی عزیر پرسیده بود:
"راستی جعفر به نظرت در لایه های زیرین اجتماع آنارشیست ایران میشه به عمق معنیه گلوبالیزیشن البته به سبک کاملا ایرانی پی برد."
باید بگم هادی جان سوالی را پرسیدی که مدت ها است ذهن مرا نیز به خود مشغول کرده بود. این سوال بخاطر لایه های عمیق و پیچ در پیچی که دارد هیچ جواب آسانی ندارد هر چند باید اذعان کرد یک نمونه ی نادر برای این سوال یافته ام که تمام عناصر فوق را یک جا در خود جمع کرده. نیاز نیست زیاد به ذهن خود فشار بیاوری. منظورم مجیدی است. اگر به ترکیب غریبی که این آدم میان زبان نیچه و گوته و سبک بسیار خاصی که در حجره ی کاروانسرای متصل به بازار قم ساخته توجه کنی متوجه خواهی شد که گلوبالیزیشن به سبک ایرانی( هر چند بسیار منحرف و مبتذل) همراه با رگه هایی از فئودالیسم( اقا بلال را بیاد بیار) در بستر پست مدرنیسم مکتب فرانکفورت تولد یافته. همانطور که ممد باقر با زبانی ایرونیک (ironic) و همراه با تساهل و تسامح (tasahol and tasamoh) خاتمیک خود اشاره کرده بررسی سیستماتیک ای قضییه ممکنه پروسه ای را که منجر به تولید م. م. زاده شده را توضیح بده. منتظر نظر تو هستم هادی عزیز.

به نقل از: خانه دل بی غم