زندگی نه یک اتفاق که یک هنر است
امروز ظهر که از تهران حرکت کردیم تا به اصفهان برسیم، لیدر تور گفت که در بین راه سری هم به قم می زنیم و از چند جای آن بازدید می کنیم. من و همراهانم که کمتر درباره قم شنیده بودیم (برعکس تهران، شیراز یا اصفهان) برایمان خیلی جالب بود که قم را ببینیم ...
دیگر هوا نزدیک به تاریک شدن بود که لیدر ما را برای دیدن تمام شهر به کوهی کم ارتفاع به اسم ختسر یا کذر برد. واقعا از آن بالا همه شهر قم قابل دیدن بود و برای من و همراهانم جذاب. اما بیشتر از جذابیت منظره ای از تمام شهر، سربازان و تجهیزات نظامی بود که آنجا مستقر شده بودند. چادرهایی به شکل چادرهای صحرایی برپابود و علاوه بر آن نمادهایی از جنگ نیز - شاید برای روحیه بخشیدن به جنگجویان ایرانی - در آن محل نصب شده بود. وقتی از لیدر تور سوال کردم که اینجا چه خبر است و در ناحیه ای چنان نزدیک به شهر، چرا اینچنین منطقه جنگی فراهم شده است، گفت: امنیت! به هر حال برای هر کشوری امنیت مهم ترین مساله است.
همان طور که از کوه پایین می آمدم یاد مقاله ای در روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز افتادم که نوشته بود ایرانی ها جنگ طلب هستند و از هر راهی برای پیشبرد اهداف نظامی خود استفاده می کنند. بعد هم با توجه به احتمال حمله نظامی غرب به ایران نوشته بود که ایرانی های جنگ طلب به فکر سلاح هسته ایند و چندی است حتی پایگاه های نظامی خود را در مناطقی برپا می کنند که امکان حمله به آن با به خطر افتادن جان شهروندان عادی همراه باشد تا بتوانند در صورت حمله به آنها، از آن بهره برداری رسانه ای کنند. پیش خود فکر کردم که ایرانی ها این نقش را چه خوب باز می کنند و علاوه بر این واقعا جنگ طلبند که از حالا به استقبال جنگی رفته اند که خود مقامات غربی نیز احتمال وقوع آن را نفی می کنند.
پابلاگی: امروز که برای تهیه گزارشی به کوه خضر رفته بودیم، گروهی از گردشگران سوییسی برای بازدید منظره شهر به کوه خضر آمده بودند. حتما همه می دانید که به مناسبت هفته دفاع مقدس نمایشگاهی برپاست. لیدر کودن گروه به جای این که بگوید اینجا نمایشگاه است و یادمان گذشته به گروه چنین القا کرده بود که همه اینها برای امنیت است و ...
