نون و قلم

تقدیم به حاج علی رحیمی که یک ساعت هم نشینی اش به عمری می ارزد

تا چند ساعت دیگر سال گاوی 88 شروع می شود و سال 87 با تمام اتفاقات ریز و درشتش به بایگانی ذهنم می پیوندد. یادش بخیر در ابتدای سال روی برگه کاغذی نوشتم و به زیر شیشه میزم گذاشتم ،" 87 سال دیگری خواهد بود" و امشب با دیدن آن برگه هر چه فکر کردم به این نتیجه رسیدم که بالاخره 87سال دیگری نبود! سالی که از کاروانسرای حاج عسگرخان قم شروع و به دانشگاه صنعتی شریف ختم شد. باشگاه خبرنگاران جوان قم، بعد برنامه رادیویی عرشیان. مملو از جسارت ها و جذابیت ها. به نوعی 87 سال مصاحبه بود مصاحبه با خیلی ها. گویا قرار بود همه تجربه ها در گفتگو میان من و دیگران رقم بخورد...

{اینجا عکس روی جلد نسیما7بود که به ادامه مطلب رفت}

و اما پرونده ویژه نسیما 8

از آنجایی که چند نفری از دوستان پی گیر پرونده ویژه شماره بعد بودند، و از آنجا که قبل تر ها عباس ملک می گفت ما آلوده شده ایم و دیشب علی مجد بر این آلودگی ـ به کارهایی هم چون نسیما ـ تاکید کرد، باید بگویم شماره بعد هم پرونده ویژه ای خواهیم داشت و از آنجایی که این شتر ویژه تنها در خانه من می خوابد و اصولا من هم دز آلودگی ام بالاست، مسئولیت این پرونده نیز بر عهده من گذاشته شده است. این همه یعنی شماره بعد نسیما منتظر یک پرونده پروپیمون باشید...

تقدیم به سید علی مجد که معرفت و صداقتش و البته تبحرش در روزنامه نگاری مثال زدنی است

پس از چند روز که همه جا و هر چیزی را شبیه صبا و باتری می دیدم، دیشب عملا پرونده صبا را به سید علی تحویل دادم و به جز چند مورد جزئی که علی القاعده امروز انجام خواهد شد، پرونده مختومه است.

اگر چه اماجده معتقدند مطالب جامع است و خوب، ولی خودم راضی نیستم حداقل به این خاطر که نتوانستم یک گروه کاری برای این مساله دورهم جمع کنم. البته تمام تلاشم را کردم، ولی اگر قرار باشد نشود، نمی شود و البته نشد...

اما آنچه در نون و قلم یا همان قم گزت رخ داده است، قطعا برایم راضی کننده نیست و به یقین باید تلاش و همت بیشتری می کردم ...

استاد فرشچیان را که همه می شناسند، اما دکتر ربیعی یکی از سه استاد برتر ایرانی دز زمینه آی تی است که در یک جمله اگر بخواهم توصیفش کنم باید بگویم همکاری در شرکت اینتل را رها کرده و برای عهدی که بسته بوده به ایران بازگشته است.

القصه، من هم این چند وقت مانده ام در کشف راز آدم های بزرگ؟!

پابلاگی:

۱. معتقدم مجری آن آیتم برنامه دو قدم مانده به صبح، بدترین اجرای کل این برنامه را در این مدت طولانی داشت. اصولا کم آورده بود.

۲. آن روز با دکتر ربیعی کلیپی را دیدم که دانشجویانش به مناسبت تولدش به او تقدیم کرده بودند. خیلی جالب بود. این ارتباط نزدیک رازها دارد قطعا.